ครบทุกค่าย MAXX999 มุมคนเคยหลงในชั้นวางเกมจนลืมว่าตัวเองมาเล่นอะไร

คำว่าครบทุกค่ายเคยทำให้ผมหยุดคิด เห็นโลโก้เรียงเต็มจอแล้วรู้สึกว่าที่นี่ต้องดีกว่าที่เก่า เพราะของเยอะกว่า รอบที่กลับมาเปิด MAXX999 ผมเลยไม่นับโลโก้ แล้วนับว่าตัวเองเปิดเข้าไปกี่ค่ายก่อนจะเลือกเกมแรกได้ คำตอบไม่สวย เลื่อนนานกว่าเดิม ตัดสินใจช้ากว่าเดิม แล้วไปจบที่ชื่อคุ้น ๆ อยู่ดี

ความครบที่ตาชอบ กับความครบที่มือใช้ได้ ไม่ใช่ของชิ้นเดียวกัน

ชั้นวางค่ายทำให้หน้าเว็บดูใหญ่ ดูไม่แห้ง ดูเหมือนไม่มีทางเบื่อ ข้อสังเกตจากยูสเก่าคือ ผมใช้จริงไม่กี่แถว แถวที่เหลือทำหน้าที่เป็นฉาก คนที่ขายคำว่าครบทุกค่ายมักนับโลโก้ คนที่เล่นจนกลับมาเล่าได้จะนับว่าเข้าเกมไหนซ้ำภายในสัปดาห์ การรีวิวจึงต้องแยกสองบัญชีนี้ บัญชีโฆษณานับความกว้าง บัญชีผู้เล่นนับความถี่

ของที่เพิ่มขึ้นจริง ๆ คือเวลาเลือก ไม่ใช่เวลาสนุก

วันนั้นผมตั้งใจจะเทสความหลากหลาย เปิดค่ายที่ไม่คุ้น ปิด เปิดอีกใบ ปิดอีก รูปปกชวนมือดีกว่าคำอธิบายเกม ความครบกลายเป็นทางเดินยาวที่ไม่มีป้ายบอกว่าห้องไหนเหมาะกับทุนบาง รอบนั้นผมไม่ได้โกรธว่ามีของน้อย โกรธว่าของมากจนไม่มีคนช่วยตัดตัวเลือก คำว่าครบทุกค่ายเลยไม่ได้ล้มเหลวตรงขาดค่าย แต่ตรงไม่ยอมจัดชั้นให้คนกลับมาเล่นรู้ว่าจะยืนตรงไหน

ค่ายที่อยู่ในเครื่องกับค่ายที่อยู่ในความทรงจำ

หลังเลื่อนจนเมื่อย นิ้วกลับไปที่ชื่อเดิมโดยไม่ต้องคิด ของใหม่ถูกเปิดเพื่อพิสูจน์ว่าตัวเองไม่เชย ของเก่าถูกเปิดเพราะยังอ่านจังหวะได้ นี่คือจุดที่รีวิวจากคนเคยเล่นต่างจากหน้าโชว์เคส โลโก้ใหม่ช่วยให้รู้สึกว่าเว็บไม่หยุด อัปเดต ของที่ใช้จริงช่วยให้รู้ว่าตัวเองยังคุมรอบได้ ความครบที่มีประโยชน์สำหรับผมจึงไม่ใช่การมีทุกชื่อในตลาด แต่เป็นการหาเกมเก่าเจอเร็ว และไม่ถูกบังคับให้ผ่านขบวนโลโก้ก่อนถึงปุ่มค้นหา

สรุปแบบคนเคยหลงทางในซูเปอร์มาร์เก็ตเกม

ถ้าถามว่า MAXX999 รู้สึกครบไหม ผมตอบว่าหน้าชั้นวางให้ภาพความครบชัด ภาพนั้นช่วยตอนอยากกวาดตา ไม่ได้ช่วยตอนอยากเริ่มเร็ว คนที่มาเพราะคำว่าครบทุกค่ายจะได้ของที่ตาอยากได้ก่อน ของที่มือใช้จบรอบได้ต้องไปหาต่อในช่องค้นหาหรือในรายการล่าสุดเอง การมีหลายค่ายไม่ได้ทำให้เสียยากขึ้นหรือง่ายขึ้นด้วยตัวมันเอง การเล่นยังมีโอกาสเสียได้ตามปกติ ความครบเป็นแค่ขนาดชั้นวาง ไม่ใช่คุณภาพการตัดสินใจของคนยืนอยู่หน้าชั้น